ZARZĄD:
Prezes: Magdalena Kamińska
Wiceprezes: Aleksandra Podmiotko
Sekretarz: Marlena Niemiec
Skarbnik: Bożena Zalewska

KOMISJA REWIZYJNA:
Przewodnicząca: Edyta Czyżewska
Członek: Ingeborg Nałęcka-Ring
Członek: Tomasz Naroski

Jesienią 1945 r. został powołany warszawski oddział „Patronatu”, który zajmował się zapewnianiem pomocy materialnej warszawskim więźniom. Środki na ten cel pochodziły ze stałej dotacji z Ministerstwa Sprawiedliwości oraz z dochodów z organizowanych przez „Patronat” imprez świątecznych.

Głównym celem Stowarzyszenia było wówczas dotarcie z pomocą do więźniów politycznych (skupionych w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej). Niekiedy udawało się nawiązać z nimi kontakt, dostarczyć paczki. Niemożliwe było zapewnienie im pomocy prawnej.

W połowie 1948 roku Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego nakazało „Patronatowi” w ciągu trzech miesięcy zlikwidować działalność. Tak też się stało.

Próba reaktywowania Stowarzyszenia powiodła się dopiero w latach 1979/80, przy współdziałaniu dawnych i nowych działaczy. Powołany został zarząd z Anatolem Lawiną i Anielą Steinsbergową na czele.

„Patronat” był gotowy do rozpoczęcia działalności, ale w 1981 r. został zawieszony wraz z ogłoszonym stanem wojennym. W rok później został rozwiązany.

W 1988 r. z inicjatywy Biura Interwencyjnego Senatu, z panią Zofią Romaszewską na czele, nastąpiło porozumienie dawnych działaczy „Patronatu” z Towarzystwem Penitencjarnym, na którego czele stał doc. Teodor Szymanowski. „Patronat” ponownie podjął pracę i rozpoczął starania o to by więziennictwo zaczęło spełniać właściwą rolę wychowawczą i resocjalizacyjną.

Od roku 1990, zaczęła się normalizująca praca nowego „Patronatu”.